Ruch Rastafari tłumaczy się jako Ruch duchowej świadomości. Bóg rastafarai określany jest mianem Jah. Po raz pierwszy objawił się on cesarzowi Ras Tafari Makkonenowi, który po tym wydarzeniu zmienił imię i nazwisko na Haile Sellassie I, znanym także jako Zwycięski Lew Plemienia Judy, Wybraniec Boży oraz Król Królów Etiopii. Rastafarianie wierzą, że Haile Selassie jest biblijnym mesjaszem, który rozpoczął zaprowadzanie pokoju na ziemi. Ziemią obiecaną Rastafarian jest Etiopia. Rastafarianie postrzegają niewolnictwo jako rasizm i oczekują uwolnienia się z niego. Jednym z główny przesłań cesarza jest zdanie, w którym objawia on moment, w którym na ziemi zapanuje pokój. Ma to się stać w momencie, gdy kolor skóry będzie równie istotny jak kolor oczu obecnie. Początku ruchu sięgają lat trzydziestych, kiedy to na Jamajce toczono walki na tle rasowym. Ruch rozprzestrzenił się dzięki kazaniom Marcusa Garveya, emigracji oraz przede wszystkim dzięki muzyce. W języku amharskim Ras Tafari oznacza księcia straszliwego.